Celem jest nagranie wielośladowe
Jedno nagranie stereo z mikrofonu ustawionego w sali łapie wszystko naraz. Jako materiał poglądowy jest w porządku, ale w miksie nie da się niczego poprawić. Jeśli gitara była za głośna, na zawsze zostanie za głośna.
Nagranie wielośladowe oznacza nagrywanie każdego źródła na osobną ścieżkę: stopa, werbel, bas z DI, wzmacniacz gitarowy, wokal. Każde z nich to osobny plik. Dopiero to umożliwia prawdziwy miks.
Nie potrzebujesz do tego wymyślnego studia. Wystarczy 8-kanałowy interfejs USB i garść mikrofonów. Focusrite, PreSonus i Behringer robią niedrogie interfejsy z wystarczającą liczbą wejść dla typowego zespołu.
Minimalny sensowny zestaw
Dla 4-osobowego zespołu rockowego to daje zaskakująco dobre efekty:
- Stopa: jeden mikrofon w środku albo tuż przed otworem w naciągu
- Werbel: jeden mikrofon skierowany na górny naciąg werbla
- Overheady: jeden albo dwa mikrofony nad zestawem, żeby złapać talerze i ogólne brzmienie perkusji
- Bas: bezpośrednie wejście (DI) ze wzmacniacza basowego albo z DI-boxa. To najczystszy i najbardziej niezawodny sposób nagrania basu
- Gitara (gitary): jeden mikrofon przy każdym wzmacniaczu, blisko membrany głośnika
- Wokal: mikrofon dynamiczny (SM58 albo odpowiednik) dla każdego wokalisty
To 7 albo 8 kanałów. Spokojnie w zasięgu interfejsu ze średniej półki.
Jeśli masz tylko 4 wejścia, ustal priorytety: overhead nad perkusją (jeden mikrofon), bas z DI, mikrofon gitary, mikrofon wokalu. Tracisz trochę szczegółów perkusji, ale wciąż masz rozdzielone instrumenty.
Wskazówki dotyczące ustawienia mikrofonów
Mikrofonuj wszystko z bliska. Im bliżej źródła jest mikrofon, tym mniej łapie pomieszczenia i przesłuchów. Przesłuchy (inne instrumenty przeciekające do mikrofonu) to wróg czystego miksu.
Kieruj mikrofony z dala od innych źródeł. Mikrofon wokalowy skierowany na perkusję złapie mnóstwo perkusji. Ustaw go tak, żeby tył mikrofonu (strona, z której nie zbiera dźwięku) był zwrócony w stronę najgłośniejszego pobliskiego źródła.
Przy kilku mikrofonach na tym samym źródle stosuj zasadę 3:1. Jeśli mikrofon bliski jest 6 cali od werbla, następny mikrofon powinien być w odległości co najmniej 18 cali. To ogranicza znoszenie się fazy.
Bas: kiedy tylko się da, bierz z DI. Sygnał z bezpośredniego wejścia basu jest czysty, równy i nie ma w nim ani grama pomieszczenia. Jeśli chcesz też brzmienia wzmacniacza, nagraj oba: DI na jednym kanale, mikrofon na drugim.
Ustawienie gainu u źródła
Ustaw poziomy na preampach tak, żeby najgłośniejsze momenty miały szczyty w okolicach -12 do -6 dB w DAW. To zostawia zapas na miks. Jeśli perkusista mocno przyłoży w bridge'u i overheady przesterują, ten przester zostaje w nagraniu na zawsze.
Lepiej nagrać za cicho niż za głośno. Ciche nagranie można podgłośnić. Przesterowane nagranie jest uszkodzone.
Sprawdź poziomy w najgłośniejszej części najgłośniejszego utworu, zanim zaczniesz właściwe nagranie.
Akustyka pomieszczenia (mało seksowna prawda)
Sale prób to zwykle fatalne środowiska akustyczne. Betonowe ściany, niskie sufity, zero adaptacji. Dźwięk odbija się wszędzie.
Pomieszczenia nie naprawisz, ale możesz ograniczyć jego wpływ:
- Mikrofonuj wszystko z bliska (mniej pomieszczenia, więcej źródła)
- Przy głośnych źródłach używaj mikrofonów dynamicznych (SM57, SM58) zamiast pojemnościowych. Dynamiczne mają węższe charakterystyki kierunkowe i lepiej tłumią dźwięk spoza osi
- Jeśli się da, ustaw wzmacniacze przodem do ścian z jakąś absorpcją (nawet koc przerzucony przez krzesło za wzmacniaczem pomaga)
- Wokal: wokalista powinien trzymać mikrofon blisko i śpiewać prosto w niego
Sama sesja nagraniowa
Zrób próbę dźwięku przed właściwym graniem. Potem nagraj kilka taktów najgłośniejszego utworu na pełnej energii, żeby sprawdzić poziomy.
Kiedy wszystko wygląda dobrze, wciśnij nagrywanie i zostaw je włączone przez całą sesję. Nie zatrzymuj i nie wznawiaj między utworami. Pojedyncze utwory możesz wydzielić później (Rehearsal Cutter w Bandmixr robi to automatycznie dla użytkowników Pro).
Przed eksportem wyraźnie nazwij ścieżki w DAW. „Track 1” i „Track 2” nikomu nie pomogą. „kick.wav”, „snare.wav”, „bass_di.wav”, „guitar_rhythm.wav” oszczędzają czas i pozwalają Bandmixr automatycznie rozpoznać instrumenty.
Co właściwie znaczy „da się zmiksować”
Nie potrzebujesz idealnych nagrań. Potrzebujesz rozdzielonych nagrań. Jeśli każdy instrument jest na własnej ścieżce, z rozsądnymi poziomami i bez przesterowań, silnik miksujący (albo realizator) może zrobić swoje.
Poprzeczka wisi niżej, niż myślisz. Poświęć godzinę na przygotowanie zestawu przed następną próbą, a będziesz mieć stemy naprawdę gotowe do miksu.